Туған жер – адам өміріндегі ең алғашқы әрі ең қасиетті ұғымдардың бірі. Ол – балалықтың бал дәмі қалған, жүрекке жылу сыйлайтын, санада мәңгі сақталатын мекен. Қайда жүрсең де, қандай белестерді бағындырсаң да, туған ауылдың аты аталғанда көңіл толқып, ой алыста қалады. Өйткені туған жер – тек географиялық ұғым емес, ол – тағдырдың бастауы, өмірдің іргетасы. Әрбір адамның өмір жолында ауылдың орны айрықша, себебі сол жерде мінез қалыптасып, адамдық қасиеттер бойға сіңеді. Туған жердің әр сайы мен жотасы, әр үйі мен көшесі – өткен күндердің үнсіз куәгері. Ол жерлерде қуаныш та, мұң да, үміт пен арман да қатар өріледі. Ауыл тіршілігі қарапайым болғанымен, оның мәні терең, тағылымы мол. 

Әрбір отбасының тарихы – бұл ұрпақтың тағдыры мен өмірлік жолдарының айнасы. Әулет – тек қана туысқан адамдардың жиынтығы емес, бұл ата-бабамыздан қалған дәстүр, ізгілік пен еңбек үлгісі, жан жылуы мен даналық сабақтарының ұрпаққа беріліп отыратын алтын көпірі. Кез келген әулеттегі әр адам – сол үлкен ағаштың бір бұтағы сияқты: бір-біріне тірек, өмірлік сабақ пен қолдауды ұсынады. Шайхиндар әулеті де осындай қазынаға бай, өнегелі отбасы. Бұл әулет ұрпақтарын адал еңбекке, отансүйгіштікке, адамгершілікке баулыған. Әрбір отбасы мүшесі өзінің өмір жолында үлкен жауапкершілікті сезініп, туған ел мен жерге деген махаббатты көрсетті. Тарихы мен тағдырын еске алған сайын, олардың еңбегі мен қажыр

Туған жер – жүректің ең нәзік қылын тербейтін, адам баласын өмір бойы өзіне тартып тұратын қасиетті ұғым. Ол – алғашқы қадам жасалған, алғашқы сөз айтылған, алғашқы қуаныш пен мұң сезілген мекен. Туған ауылдың топырағында ата-бабаның ізі, аналардың ақ сүті, әкелердің маңдай тері жатыр. Әрбір белесі мен ойпаты, өзені мен көлі өткен күндердің үнсіз шежіресін сақтап келеді. Уақыт алға жылжыған сайын, сол бір қарапайым тіршілік пен шынайы қарым-қатынастар сағынышқа айналады. Туған жердің ауасы да, самалы да жанға ерекше тыныштық сыйлайды. Сол жерде өмір сүрген үлкендердің әрбір сөзі, әрбір ісі – кейінгі ұрпаққа қалдырған аманаты іспетті. Олардың тағдыры туған жер тарихымен біте қайнасып 

Жер бетінде адамдардың жүрегінде мәңгі сақталатын ерекше әсер қалдыратын орындар бар. Кәкім атамыз үшін осындай орын – туған жері, Павлодар облысындағы Амангелді ауылы еді. 1950-жылдардың ортасында тағдыр оны қайта осы жаққа әкелді, және дәл осы жерде оның өмірінің ең маңызды, еңбекке толы әрі бақытты кезеңі өтті.Амангелдіде өткізген жылдарға арналған естеліктер – жай оқиғалар тізбесі емес, дала шөптерінің иісімен, шексіз кең дала көріністерімен, оттың жылылығымен және ауылдастарының ізгі ниетімен өрілген тірі өмірдің әдемі көрінісі. Амангелді ол үшін тек картаның бір нүктесі емес, рухының туған жері болды. Мұнда әр күн адал еңбек, отбасыға қамқорлық және өз ісіне берілу мәнімен толы еді.Осы 

Қанжығалы руы Қаратілес атадан тараған Карагатеев Әмірғалы 1939 жылдың 29-шілдесінде Павлодар облысы Ертіс ауданына қарасты Кайманачиха совхозы Луговое ауылында өмірге келген. Туған жердің төсінен, яғни №5 бөлімшесінен бастауыш кластарды аяқтап, 1955 жылы Үлгілі ауылындағы 7 жылдық мектепті тәмамдауға қол жеткізген. 1956-1957 жылдары Северный ауылындағы училищеден механизатор мамандығын алып, еңбек жолының алғашқы баспалдағы Беловодский совхозының (Қостомар) №4 бөлімшесінде механизатор мамандығынан басталған. Дәл осы жерде табан аудармай 7 жыл механизатор тізгінін тізгіндеп, 1965 жылға дейін еңбегін ел алдына сіңірді. 1942 жылдың 10-желтоқсанында