Осы елім тыныш, жерім аман болып, әр отбасыма Алланың нұры жауып, деніміз сау болып, барлық арман-тілегіміз орындалып, көретініміз той, жейтініміз семіз қой болсын.Жолымыз ақ, Алла тек қолдап жүруін сұраймын.Бейсов Базархан Шонбайұлы Омбы облысы, Краснодар совхозы, Золотохина ауылында 1956 жылы, қыркүйек айының 8-ші жұлдызында дүниеге келді. Золотохина ауылында 1-сыныпқа барып, бастауыш білімін алды. Кейін Қарашоқты орталығында 5-сыныпқа қадам басып, 10 сыныпқа дейін оқыды. Мектепті бітірісімен, 1974 жылы Москаленский ауданындағы "Ветеринарный училищеге" оқуға түсті. 1976 жылы "ветеринарный фельдшер" мамандығын оқып бітірді. Оқуды тәмамдап, 1976 жылдың мамыр
Шонбай Қеңесұлы 1-ші мамырдың 1929 жылы Ұйымдасу(Победа) ауылы, Ново-Варшавка ауданы, Омбы облысының тумасы. Руы қыпшақ (соның ішінде Бұлтың-Қожан-Байғұтты) Сол ауылда бастауыш білімін 1-4 класты оқуын бітіреді.Өсе келе Омбы облысы Краснодар совхозы Үркенбай (Золотухино) ауылына көшеді. Жастық шағы сонда өтеді. Атамыз ерте есейді, көп ауыртпашылықты көрген адам. Кішкентай кезден өз үлкендерінен еңбекқорлыққа, бауырмалдыққа, адамгершілік қасиеттерін жоғалтпауына тәрбиеленген еді. 9 жасынан бастап жұмыс істейді. Көбі соғысқа кеткен әке-ағалардың жоғын көрсетпей, ауылдарда су болмаса, құдық қазып т.б. үлкен жұмыстарды атқаратын. Соғысқа кеткен әке-ағалардың аналарына
У каждого человека есть место, с которым связаны первые воспоминания о беззаботном детстве и самые светлые впечатления о жизни. Это родина — земля, на которой человек появился на свет, рос, познавал окружающий мир, делал первые открытия, учился жить, дружить и понимать людей. Такое место становится неотъемлемой частью внутреннего мира человека, его духовной опорой. Оно особенно дорого сердцу и навсегда остается в памяти. Для меня таким местом было село Амангельды. Здесь я родился, пошёл в первый класс, здесь зародилась моя первая дружба и началось осознанное познание жизни. Детство, проведённое в кругу семьи и друзей, стало самым радостным и тёплым периодом
Адам өмірінің мәні жүріп өткен жолымен, артында қалдырған ізімен өлшенеді. Әр дәуірдің өз салмағы, өз сынағы бар, сол сыннан сүрінбей өткен жандар ғана ел жадында сақталады. Қиын-қыстау замандарда өмір сүрген аға буынның тағдыры бүгінгі ұрпақ үшін үлкен өнеге. Соғыс пен жоқшылықты, еңбек пен бейнетті қатар арқалаған адамдардың ғұмыры – шынайы төзімнің көрінісі. Олар үшін өмірдің басты тірегі – адал еңбек пен отбасының берекесі болды. Күнделікті тіршілікте маңдай терімен нәпақа тауып, елге қызмет етуді азаматтық парыз санады. Осындай тағдыр иелерінің бірі – Әбділман Сәрсенұлы мен оның өмірлік жары Мәриям Қайырбекқызы. Бұл екі адамның ғұмыры бір-бірімен тығыз өріліп, ортақ мақсат пен