Жизнь нередко ведёт человека самыми необычными дорогами. Из далёкой Воронежской области, где прошли первые трудные годы и где начиналось становление характера, судьба забросила Николая Тихоновича Гусакова в бескрайние казахстанские степи. Молодой человек, воспитанный суровыми послевоенными обстоятельствами и ранней самостоятельностью, приехал сюда по комсомольской путёвке, а нашёл — свою любовь, своё призвание, свой дом. В Амангельды прошла значительная часть его жизни: здесь он работал, создавал семью, растил детей и отдавал все силы земле, которой служил честно и преданно. Эти годы стали не просто этапом – они стали его судьбой. Гусаков Николай 

Өмір деген ұзақ жолға қарасаң, әр аялдамасы көз алдыңа кино лентасындай қайта оралады екен. Адам кейде артқа бұрылып, жүрген жолын бағамдағанда, көңілге ерекше бір жылылық орнайды. Мен де өткен өміріме көз жүгіртсем, тағдырдың талай белесінен сүрінбей өтуіме себеп болған ең бір қастерлі мекен – Амангелді ауылы. Бұл ауыл маған жай ғана жұмыс орны емес, өмірімнің үлкен мектебі, еңбек пен адамдықтың қасиетін ұқтырған алтын бесігім болды. 1971-жылы маусым айында әкем мен шешем Омбы облысы, Ново-Варшавка ауданы, Черлак совхозынан Амангелді совхозына қоныс аударды. Сол жылдар менің де жаңа өмірге қадам басқан шағым еді. Келе салысымен совхоздың қырманында таразышы болып жұмыс істей

Өмір деген – бірде баяу, бірде жүйткіп өтетін ұзақ жол екен. Адам артқа бұрылып қарағанда ғана әр қадамының мәнін, әр кездейсоқ кездесудің тағдыр сыйы болғанын түсінеді. Жас күнімнен бері менің өмір жолым талай соқпақтан өтті, талай жақсы адамдармен жүздестірді. Солардың ішінде жүрегіме ерекше жақын болып қалған орын – талай жыл еңбек еткен, жастық жігерім мен күш-қайратымды арнаған Амангелді ауылы. Бұл ауыл мен үшін тек қызмет орны емес, өмір мектебі, ел мен жердің қадірін тереңірек ұқтырған қасиетті қоныс болды. Мен 1949-жылы 1-қазан айында Қызылжар ауылында дүниеге келдім. Сол Қызылжар ауылының бастауыш мектебін бітіріп, содан кейін совхоздың 8 жылдық мектебінде оқыдым.  

Темірбай Сләмұлы Бекжігітов 1950 жылы 2 қыркүйекте Қарағанды қаласында дүниеге келген. 1955 жылы отбасы әкесінің туған елі Ертіс ауданы Ақсу ауылына көшіп келген. 1957 жылы Ақсу қазақ бастауыш мектебіне 1 сыныпқа барып, 1961 жылы үздік бітірген. 1961-1965 жылдары Амангелді сегізжылдық мектебінде оқып, үздік бітіріп, 1965-1967 жылдары Омбы облысы Павлоград ауданы Южное орта мектебінде оқып, 1967 жылы Омбы педагогикалық институтына оқуға түсті. 1972 жылы математика факультетін тәмәмдап, Тавричан ауданы Любомировка орта мектебіне жолдамамен мұғалімдік жұмысына қабылданды. Сол мектепте 40 жыл бойы мұғалім, мектептің оқу меңгерушісі болып, 2012 жылы зейнетке шықты

Адам үшін адал еңбек еткен жері өмір бойы жадтан өшпейтін, жүрекке мәңгі ұя салған қасиетті мекен. Сол топырақта балалары өсіп, еңбектегі  жауапкершілік сезімі адамның болашақ тағдырына жол ашады. Әр ауылдың өз тарихы бар, ал сол тарихты жазатын – адал еңбек еткен азаматтар. Жерлестермен бірге кешкен күндер, ортақ мүдде жолындағы тынымсыз тірлік адамды елге жақындата түседі. Тұрып жатқан өлкенің тынысын сезініп, оның дамуына үлес қосу – үлкен азаматтық парыз. Ел есінде қалатын тұлғалар – атақ үшін емес, халық үшін қызмет еткен жандар. Олар елге жасаған еңбегімен бағаланады. Осындай азаматтардың ғұмыры сол ауылдың тарихының бір бөлшегіне айналады. Солардың бірі өмірін