Жизнь каждого человека – это путь, который складывается из множества событий, встреч, трудов и выборов. Одни годы остаются в памяти яркими и насыщенными, другие – тихими и спокойными, но все они формируют человека таким, каким его знают и помнят. Судьба Валентины Ивановны – это пример того, как труд, преданность делу, любовь к семье и людям создают прочный жизненный фундамент. Её история – это не просто биография, а свидетельство того, как человек может оставить добрый след в сердцах тех, кто был рядом, и в местах, где прошли её лучшие годы. Безухова Валентина Ивановна родилась в 1948 году в селе Любовка Нововаршавского района Омской области. 

Жумажанов Каир Бейсенбаевич родился 6 февраля 1946 года в селе Коктобе Кагановичского района (ныне Майский район) Павлодарской области в семье участника Великой Отечественной войны. Детство Каира Бейсенбаевича пришлось на тяжёлые послевоенные годы, и отец всегда был для него примером и наставником. В 1965 году он окончил среднюю школу им. С. Н. Кирова Майского района. Окончание школы совпало с началом восстановления и возрождения родного Майского района.Трудовую деятельность начал в декабре 1965 года в переводной газете «Маяк», «Шамшырақ» в должности переводчика. В декабре 1967 года был призван в ряды Вооружённых сил СССР и проходил службу в в/ч 

Ахметов Ғазиз Ахметұлы 1939 жылғы 10 наурызда Ресей Федерациясының Омбы облысы, Нововаршав ауданына қарасты Жар-Ағаш ауылында дүниеге келген. Жастайынан еңбекқорлықтың, жауапкершіліктің және жерге деген құрметтің қадірін бойына сіңіріп өсті. Бұл қасиеттер кейінгі бүкіл өмір жолы мен кәсіби қызметінің айқын бағдарын айқындады. 1955 жылы Ғазиз Ахметұлы орта мектепті тәмамдап, еңбек жолын туған ауылында қарапайым жұмысшы болып бастады. Білімге деген құштарлық пен ауыл шаруашылығымен тағдырын байланыстыруға деген ұмтылыс оны 1958 жылы Алматы қаласындағы Қазақ мемлекеттік ауыл шаруашылығы институтына алып келді. Мұнда ол «агроном» мамандығы бойынша білім 

Әрбір адамның өмірі – өз дәуірінің айнасы. Ал елге еңбегі сіңіп, адалдық пен мейірімділікті өмірінің өлшемі еткен жандардың ғұмыры ұрпақ жадында мәңгі сақталады. Солардың бірі – елінің ардақты азаматы, ұлағатты ұстаз, парасатты тұлға Қабжәләлов Амангелді (Амантай) Әжекеұлы еді. Амангелді Әжекеұлы 1942 жылы Павлодар облысы Ертіс ауданының Пушкин атындағы ұжымшарында (қазіргі Ағашорын ауылы) дүниеге келген. Әкесі Әжекеұлы Қабжалял соғыс жылдары әскерге шақырылып, кейін броньмен ауылда қалып, ел еңбегіне араласқан. Сол ауыр кезеңде дүниеге келген ұлына ел ерлігі мен үмітін бейнелеп, Амангелді деп ат қойған екен. Соғыс аяқталғаннан кейін отбасы туған жері Ақсу ауылына қоныс аударды.

Қайыржан Кәрібайұлы 1938 жылдың 1 желтоқсанында Ертіс ауданының "Жаңа таң" колхозында дүниеге келген. Өз кезінде атасы Райбек қажы өте ауқатты адам болған, оның иелігіндегі Сегіз пішен аумағы болған екен. Патша заманында ауылнай (қазіргіше ауыл әкімі) міндетін атқарған. Ол өз уақытында қиыншылықтар мен күтіп тұрған қауіптерге қарамастан Меккеге қажылық жасады. Әкесі Райбеков Қарыбай соғыс жылдарында еңбек армиясына шақырылып, Кемерово қаласында шахтада жұмыс істеп, соғыстан кейін үйге оралды. Қайыржан Кәрібаев бастауыш мектепті «Жаңа тан» колхозында бітіріп, содан кейін оқуын әрі қарай жалғастару үшін Ресейдегі Самырза ауылына кетті. Мектептен кейін ол "Жаңа таң"